Hoe zou je leven eruit zien
als je weet waar jij van geniet
en dat ook gaat doen?

Na een lange werkdag kom je thuis met een tas vol boodschappen in de ene hand en je telefoon in de andere hand. Vanavond is die online bespreking, niet vergeten! Straks even de hond uitlaten van de buurvrouw en je zou appeltaart bakken voor school, maar eerst die appjes nog even snel beantwoorden. Het liefste laat je nu alles vallen en plof je neer op de bank, maar dat gaat niet. Je hebt dit alles nota bene zelf voorgesteld om te doen. Waarom doe je dat toch steeds? Je zucht even diep en pept jezelf op. Morgen is er misschien wel een beetje tijd voor jezelf..

Herken je dit?

E

Dat zelfs een momentje op de bank met een kopje thee in je handen wordt onderbroken door een appje van je buurvrouw. Je antwoord haar; ‘leuk, ik kom je helpen’, maar je denkt; ‘shit, hier heb ik helemaal geen zin in!’ Waarom kun je niet gewoon ‘nee’ zeggen?

E

Al je vriendinnen zijn enorm enthousiast met elkaar aan het praten over het jaarlijkse weekendje weg. Je hoort jezelf zeggen, ‘leuk gaan we doen’, maar je denkt vooral ‘want dat willen jullie toch? Altijd maar afwegen of wat je zegt het juiste is, waardoor wat jij wilt verdwijnt.

E

Met je partner ben je een uiteten geweest. Het was echt gezellig. Tenminste dat vond jij. Maar vond hij dat ook? Je wordt onzeker. Je gaat twijfelen. Dus je moet vragen of hij het ook fijn heeft gehad. Als antwoord krijg je een kus. Dus vraag je het nog een keer. Hoe kan het toch dat je steeds opzoek blijft naar die bevestiging? Je wordt er doodmoe van.

E

Alles heb je onder controle. Je weet wanneer je kinderen sporten, wanneer ze gaan spelen en met wie, hoe laat je partner ’s avonds moet vertrekken en als er cadeautje geregeld moet worden op je werk dan doe jij dat. Maar ze zouden eens moeten weten hoe jij er bij ligt in bed. Zo moe en piekerend of je het wel goed gedaan hebt. Zouden ze het cadeau wat jij hebt bedacht echt mooi vinden? En vonden die ouders je niet raar omdat jij met de auto de kinderen kwam halen? Het zijn gedachten die je maar niet kan stoppen en dat geeft zoveel onrust in je hoofd.

E

Je staat in de rij voor de kassa en ineens dringt er iemand voor. En dit is precies zo’n moment waar jij beleefd blijft, niks zegt en lief blijft glimlachen, maar denkt ‘mens rot op, ik sta hier toch?’ Je denkt het wel, maar je zegt niks.

Dit zijn situaties die elke keer in jouw leven voorbij komen. Twijfels over jezelf nemen steeds meer toe. Wat doe jij toch verkeerd? Je wordt gek van wat je steeds denkt. En elke keer ben jij de gene die glimlachend doet alsof er niks aan de hand is, maar is dat zo?

Ben jij echt gelukkig?

Je bent alleen maar bezig met verantwoordelijk te zijn voor wat andere denken en voelen. Dat is makkelijker dan hoef je niet bezig te zijn met jezelf. Als je partner zijn werk maar kan doen, je vriendin dat leuke feestje krijgt, je kinderen op tijd op school zijn. En jij dan? Waar ben jij?

Wat moet er nog gebeuren voordat je door hebt dat jij jouw geluk en plezier laat afhangen van wat andere beslissen? Heb je door dat jij straks die vrouw bent die 50 wordt maar nooit die droombaan heeft gekregen omdat je niks van jezelf liet horen. Dat je die ene speciale vakantie nooit bent gaan doen,  want de rest wilde toch liever wat anders en dat mensen nog steeds voordringen in de rij omdat jij er niks van durft te zeggen. Als je zo doorgaat ben jij straks die vrouw die met spijt terug kijkt op haar leven omdat je nooit hebt gedaan wat je echt had gewild!

Wat anderen zeggen

“Ik heb antwoorden gekregen op vragen die ik nog niet had”

 Wat heeft mijn verleden, dat van mijn moeder en dat van mijn oma voor invloed op wie ik nu ben en hoe ik handel zoals ik handel?

Dat was de vraag waarmee ik de praktijk van Ank in stapte. Hier heb ik antwoorden op gekregen dmv allerlei verschillende werkvormen. En stuk voor stuk wierpen deze z’n vruchten af. Door te praten, na te denken, vragen te stellen, emdr, familieopstelling en zelfs ‘werken’ met één van de paarden, ben ik gekomen waar ik nu ben! Ik heb zoveel geleerd over mijzelf en waarom ik dingen doe of heb gedaan, zoals ik ze doe. Bepaalde dingen waar ik niet blij van werd, heb ik achter me gelaten, heb ik veranderd of uitgesproken. Tijdens dit hele proces zijn er ook andere vragen naar boven gekomen en ook daar heb ik m’n antwoorden op gekregen. Alhoewel…, ik heb ze eerder zelf gevonden. Ank laat je zelf denken, zij reikt dingen aan, maar je doet het zelf. En dat geeft een goed en fijn gevoel.

Ik kan zeggen dat Ank mij enorm goed heeft geholpen met een flink aantal stappen die ik het afgelopen jaar heb gemaakt. En ik ben daar zó blij mee!

Alexandra Winter

Ik probeerde al een tijdje alle ballen in de lucht te houden.
Een bal voor mijn werk. Dan nog een bal voor mijn man en ons gezin. Ook nog een bal voor, dochter van, en een bal voor (schoon)zus/dochter. Een bal voor vrienden en vriendinnen. Etc.
Tja en waar in dit verhaal was er nu eens een heel klein balletje voor mijzelf?
Hoezo een bal voor mijzelf?  Alles loopt, alles gaat z’n gangetje zolang ik al die ballen maar in de lucht houdt. En bovendien kan daar niet nog eentje bij…

Totdat ik ging merken dat ik het misschien wel niet vol ging houden. Al die ballen werden steeds zwaarder. Er moest toch een manier zijn om meer balans te vinden.
Toen kwam Ank op mijn pad, doodeng vond ik het. Want door haar te bellen deed ik voor het eerst iets voor mijzelf! Maar wat ging mij dat brengen? zal ik alles aan durven gaan?
Samen met Ank kreeg ik nieuwe inzichten in bepaalde patronen en waarom ik dingen doe zoals ik ze doe. Dat er geen goed of fout is, soms zijn de dingen zoals ze zijn en dat goed is goed genoeg. Minder (ver)oordelen, ook naar mijzelf. En als ik aan Ank denk, dan denk ik aan “opruimen”
En dan in de zin van oud zeer, oude patronen, oude verwachtingen, oude ervaringen opnieuw bekijken, aan gaan en vervolgens een plekje geven. Niet weg doen want het hoort bij mij maar omarmen en sterker verder gaan!

Lisette de Boer

Ik, mezelf en Ank – de Podcast.