Ik help vrouwen die eerder 
hulp hebben gehad vanwege
een traumatische ervaring,
maar nog steeds merken

shit, ik heb hier last van!

 

Je loopt met een licht misselijk gevoel de vergadering uit. Eenmaal in de auto terug naar huis overdenk je wat er gebeurd is. Dit wil je namelijk je hoofd uit hebben voordat je kinderen straks alle aandacht vragen. Weer heb je niet gezegd wat jij wilde inbrengen, maar je hebt er wel voor gezorgd dat je collega’s gehoord werden met hun ideeën. Het is thuis met je partner soms niet veel anders.

Als vanzelf denk je weer terug aan de gesprekken met de psycholoog. Je hoor het hem nog zeggen; “dit is die rol van ‘het oudste kind’ die je toen hebt opgenomen door het vroegtijdig en traumatisch overlijden van je moeder”. Jij  weet waar je gedrag vandaan komt, maar waarom heb je er nog zo’n last van? Shit zeg, hier moet je wat mee. Dit beïnvloedt nog steeds je leven hoeveel therapie je er ook al aan hebt gedaan.

Herken je dit?

E

Wanneer je met je hand de deur van de berging op het schoolplein open duwt komt direct die herinnering van vroeger naar boven rondom het . Je verstijft en je hartslag schiet omhoog. Doorademen vertel je jezelf. Gewoon doorademen. Om je heen worden de kinderen onrustig. “Juf mag ik die gele fiets zelf pakken”? Je reageert heftiger dan dat je wilt. “Ik ben er toch mee bezig Sara!” Ooh nee, dat had je niet zo willen zeggen. Je bent er zo zat van dat je steeds reageert op een manier die je echt niet meer wilt.

E

Vanavond ga je naar de bioscoop met je vriendinnen. Toch laat je het op het laatste moment aankomen of je partner wel ruimte heeft zodat jij kunt gaan. Daarnaast moet er nog zoveel gebeuren in huis. Kun je het wel maken om te gaan? Maar wacht even, doe je dit nog steeds? Altijd maar denken aan alles en iedereen behalve aan jezelf? Wanneer ga je dit eens anders doen?

E

Je collega verheft zijn stem en jij krimpt ineen. Dit deed je vader ook altijd als hij iets duidelijk wilde maken en dan was het beter om je mond te houden. Maar ondertussen ben je een volwassen vrouw. Wat was het ook alweer wat je wilde zeggen? Normaal gesproken heb je toch ook geen moeite om je grens aan te geven? Voor dat je alles op een rijtje hebt in je hoofd is er al een besluit gevallen waar je totaal niet mee eens bent. Je bent er zo klaar mee dat je je steeds weer laat overrulen, hier mag je echt nog wat mee gaan doen.

E

Thuis wordt er besproken waar de zomervakantie dit jaar naar toe gaat. Na jaren Italië wil je een keer naar Denemarken of Noorwegen. Uiteindelijk wordt het Italië, maar het is weer niet wat jij wilde. Je vindt dat je er niet over mag zeuren. Jullie gaan tenminste nog samen op vakantie. Hoeveel stellen zijn er de laatste tijden niet gescheiden? Maar in hemelsnaam wanneer ga je eens doen wat jij wilt? 

E

“Mama ik ga bij Vera thuis spelen”. Je kijkt naar je dochter die net een afspraakje heeft gemaakt met een vriendinnetje waarvan je weet dat ze daar liever niet thuis komt. Je ziet haar precies doen wat jij jezelf hebt aangeleerd. Altijd maar meebewegen met wat de ander wil. Van buiten kom je sterk en zelfverzekerd over, zo ook je dochter. Hier heb je al 100x over gepraat en hulp bij gezocht. Voor jezelf kan je dit gedrag nog wel handelen, maar dit wil je absoluut niet voor je dochter.

Dit zijn de situaties die je zo goed kent van jezelf. Ondanks de vele GGZ-trajecten en therapiesessies bij de psycholoog is het blijkbaar nog steeds niet klaar.
Zelf zou je hier oud mee kunnen worden. Je leeft er al zo lang mee en het is al zo veel minder beklemmend dan vroeger. Maar wat je absoluut niet wilt, is dat je deze pijn doorgeeft aan je dochter.

Je moet er niet aan denken en toch zie je het nu al gebeuren. Nu is ze nog jong en kun je haar in grote lijnen in de gaten houden. Maar wat als ze ouder wordt? Je haar zoveel minder ziet en spreekt? Is zij dan straks degene die de mascara en armbanden steelt voor haar vriendinnen? Zet zij zichzelf volledig aan de kant en voelt ze zich zwaar ongelukkig? Zo op deze manier is ze ook nog eens een gemakkelijke prooi voor loverboys.

Zij gaat niet opgewassen zijn tegen het leven en de keuzes die ze moet gaan maken. Hierin heb juist jij wat te doen.  

Wat anderen zeggen

“Ik heb antwoorden gekregen op vragen die ik nog niet had”

 Wat heeft mijn verleden, dat van mijn moeder en dat van mijn oma voor invloed op wie ik nu ben en hoe ik handel zoals ik handel?

Dat was de vraag waarmee ik de praktijk van Ank in stapte. Hier heb ik antwoorden op gekregen dmv allerlei verschillende werkvormen. En stuk voor stuk wierpen deze z’n vruchten af. Door te praten, na te denken, vragen te stellen, emdr, familieopstelling en zelfs ‘werken’ met één van de paarden, ben ik gekomen waar ik nu ben! Ik heb zoveel geleerd over mijzelf en waarom ik dingen doe of heb gedaan, zoals ik ze doe. Bepaalde dingen waar ik niet blij van werd, heb ik achter me gelaten, heb ik veranderd of uitgesproken. Tijdens dit hele proces zijn er ook andere vragen naar boven gekomen en ook daar heb ik m’n antwoorden op gekregen. Alhoewel…, ik heb ze eerder zelf gevonden. Ank laat je zelf denken, zij reikt dingen aan, maar je doet het zelf. En dat geeft een goed en fijn gevoel.

Ik kan zeggen dat Ank mij enorm goed heeft geholpen met een flink aantal stappen die ik het afgelopen jaar heb gemaakt. En ik ben daar zó blij mee!

Alexandra Winter

Ik probeerde al een tijdje alle ballen in de lucht te houden.
Een bal voor mijn werk. Dan nog een bal voor mijn man en ons gezin. Ook nog een bal voor, dochter van, en een bal voor (schoon)zus/dochter. Een bal voor vrienden en vriendinnen. Etc.
Tja en waar in dit verhaal was er nu eens een heel klein balletje voor mijzelf?
Hoezo een bal voor mijzelf?  Alles loopt, alles gaat z’n gangetje zolang ik al die ballen maar in de lucht houdt. En bovendien kan daar niet nog eentje bij…

Totdat ik ging merken dat ik het misschien wel niet vol ging houden. Al die ballen werden steeds zwaarder. Er moest toch een manier zijn om meer balans te vinden.
Toen kwam Ank op mijn pad, doodeng vond ik het. Want door haar te bellen deed ik voor het eerst iets voor mijzelf! Maar wat ging mij dat brengen? zal ik alles aan durven gaan?
Samen met Ank kreeg ik nieuwe inzichten in bepaalde patronen en waarom ik dingen doe zoals ik ze doe. Dat er geen goed of fout is, soms zijn de dingen zoals ze zijn en dat goed is goed genoeg. Minder (ver)oordelen, ook naar mijzelf. En als ik aan Ank denk, dan denk ik aan “opruimen”
En dan in de zin van oud zeer, oude patronen, oude verwachtingen, oude ervaringen opnieuw bekijken, aan gaan en vervolgens een plekje geven. Niet weg doen want het hoort bij mij maar omarmen en sterker verder gaan!

Lisette de Boer

Het kan ook anders dan dat ik denk

It’s your turn to think differently

E

Een avondje dat je eigenlijk met je vriendinnen naar de bioscoop zou willen, maar ze laat het op het laatste moment aankomen omdat ze afwacht of hij wel ruimte heeft. De vaatwasser moet nog uitgeruimd, kan ik het wel maken om weg te gaan. Zij hebben hun moeder nog. Maar wacht even, ik ben er toch ook nog? Wacht ik ben weer precies het zelfde aan het doen wat ik vroeger altijd deed. Maar ik doe het nog wel, ik moet hier echt wat mee. Ze gaat wel mee naar de bioscoop, maar ze is er niet. Dat is het moment dat ze zich realiseert ik ben er nog niet. Ik moet hier dus toch weer mee aan de slag. Ze kan net een avondje weg maar half aanwezig is. Dat weekendje weg van haar vriendinnen club die haar studiegroep aan het plannen is daar gaat ze echt niet mee dat is geen optie maar eigenlijk zou dat heel graag willen.

E

Je vakantie aangeven waar je naar toe wilt, we doen in Italie , maar we doen Denemarken. Is ook leuk, maar op het strand denk je ja ik heb het ook leuk, maar het is niet weer wat ik wilde. Shoot, het is dus nog niet weg uit mijn leven. Dit heeft natuurlijk te maken met toen en vanwege het overlijden van mijn moeder heb ontwikkelt dat weet ik heb er al 100x naar gekeken maar het is dus niet weg.

E

Dochter kijkt – die net een afspraakje met een vriendinnetje heeft gemaakt waarvan je weet dat ze daar liever niet thuis komt maar dat ze toch maar ja heeft gezegd omdat dat meisje zo van; dan gaan we dit en dan gaan we dat….en dan gaat ze toch weer mee.

E

Ze ziet haar dochter toch weer met dat vriendinnetje mee gaan. Ja maar wacht eventjes , maar ik zie haar nu doen wat ik mezelf toen heb aangeleerd en wat voor mij niet goed is maar haar gaat dat niet gebeuren.

Ik, mezelf en Ank – de Podcast.