Donderdagmiddag had ik mijn kinderen, enigszins dwingend, verzocht om bij iemand anders te gaan spelen. ‘Mama, ga je weer met je podcast bezig’? Was dan ook de eerste vraag, maar nee, mama wil een zoommeeting volgen met als titel; creativiteit kent geen tijd van Frank Oeben voor het platform TOPopleiders.

En ergens betrap ik mezelf erop dat ik scholieren gedachten krijg om onder deze zoommeeting uit te komen. Want hoe creatief kan ik met de tijd omgaan wanneer ik niet ga. Maar aangezien ik als scholier al niet kon spijbelen of iets kon verzinnen om eronderuit te komen, doe ik dat nu ook niet. Daarnaast ben ik ook echt wel benieuwd, dus zet ik de computer klaar, en klik op de zoomlink. Here we go!

De overgangsperiode van offline naar online heb ik wel gevolgd, maar op afstand. Nu zit ik er echter midden in, en sinds ik weer thuis ben na onze kleine verbouwing, valt het mij enorm op dat het licht super slecht is in ons huis voor online werken. Ik besluit om naar de bank te verhuizen en kijk vervolgens naar mijn eigen zoomafbeelding, ik ben best een beetje moe denk ik, maar het lijkt nu wel of ik structureel te weinig slaap krijg als ik zo kijk op het scherm. Ik verplaats nog eens, maar denk maar niet dat het beter wordt, daarbij draag ik een bril waarbij je tig keer je camera moet draaien om de weerspiegeling eruit te krijgen. Dus weer terug naar locatie 1 aan de eettafel, het is niet anders. En zonder dat ik de workshop van Frank Oeben helemaal wil verklappen; werden we onder andere in groepjes aan het denken gezet om te kijken wanneer is een probleem een probleem en hoe kun je op verschillende creatieve denkwijze daarmee omgaan.
Een van die denkwijze was associëren, Frank hield in dit geval een voorwerp omhoog, 1 iemand gaf daarbij een associatie en de volgende deelnemer ging daar weer op door. En na deze zoommeeting merkte ik bij mezelf op dat dit is hoe mijn denken regelmatig werkt en hoe ik door associëren vaak op ideeën kom.

Enkele dagen later wanneer ik Linkedin open kom ik een stuk van YAAP tegen. Als ik het goed begrepen heb bestaat YAAP uit sport- en prestatiepsychologen die zich bezig houden met het ontwikkelen van sporters en dat dit op een duurzame en plezierige manier gebeurt. Geen vroege selecties maar lekker lang het gevoel hebben van spelen en veel sporten doen. En zij hebben ook een podcast en dus ga ik luisteren, een gave aflevering met Sebastiaan Platvoet die zo duidelijk vertelt over zijn visie over selecteren op latere leeftijd. En dan begint het weer in mijn hoofd. De workshop van Frank Oeben komt terug en het associëren begint, de podcast gaat op pauze. Want wat betekent dit voor de sporter wanneer je op deze manier gaat selecteren, wat is selecteren, is dat kiezen? Wat als je niet hoeft te kiezen terwijl je wel kiest voor een sport, maar die vereniging waar je sport nodigt weer andere sporten uit. Dan vermeng je sporten en kun je dus nieuwsgierig zijn naar wat je dat oplevert. Oooh maar dan kom ik weer uit bij mijn vorige podcast en blog, ‘doe jij al als een oen’. En doordat ik zo denk aan mijn maandag blog kom ik uit bij wat jij nu aan het lezen bent, blog nummer 10.
En zo ging het ongeveer in mijn hoofd tijdens een paar simpele gedachtes terwijl ik zo heerlijk buiten aan het associëren was. Door wat Frank Oeben vertelde ben ik nu bewust en dat brengt weer kansen met zich mee.
Alleen als ik weer verder wil komen heb ik ook wel de behoefte om te sparren met anderen, mijn verhaal kwijt kunnen en dan daar weer verder over praten. Nieuwsgierig te zijn wat een ander daar weer over te zeggen heeft. Dan ontstaan er weer andere ideeën.

Stel nou dat je deze gedachte, het fenomeen associëren, meeneemt naar je werk of je vereniging, naar de trainer of de bestuurder. Dan kun je soms tot waanzinnige leuke ideeën komen met elkaar, het kan soms ook leiden tot verwijdering omdat we beide misschien een compleet andere associatie hebben bij het voorgestelde idee. Hierin open, eerlijk en nieuwsgierig blijven communiceren helpt om dan weer terug te komen bij elkaar. Wat een ander vind hoeft niet slecht of fout te zijn, misschien alleen al helpt het door te denken; daar had ik nog niet aan gedacht. En hoe is het dan om eens nieuwsgierig te zijn naar die gedachtegang van de ander. Dan kom je er samen heus wel uit!