Wie ben ik?

En dan ben je ineens trainer

“Ank, de trainer van het team dat vóór jullie training heeft, is gestopt. Wil jij die training misschien volgende week even overnemen?”

En aangezien ik toen sowieso zeer slecht ‘nee’ kon zeggen, stond ik vervolgens het héle verdere seizoen die training te geven…

Zo ben ik trainersvak ingerold. Daar stond ik dan: 14 jaar oud. Amper 2 jaar ouder dan de jeugd die ik training gaf. Het heeft altijd in mij gezeten. Groepen aansturen, training geven, het team-uitje organiseren, het team maken en verbinden.

Ambitieuze sporttrainer
Op het CIOS leerde ik steeds betere volleybaltrainingen te geven. Het werd mijn baan, en ik was daar per week heel wat uren mee bezig. Want ik was (en ben) ambitieus. Ik ging voor goud met mijn sporters. Elk seizoen weer. Toch besloot ik om niet heel mijn leven in trainingspakken rond te blijven lopen. Ik begon aan de PABO, en ben met heel veel plezier jarenlang ‘juf Ank’ geweest.

Perfectionist en alleen willen doen

Ik bleef sporttrainingen geven. Allerlei uitjes organiseren of jeugdplannen maken óók. Dat geen ‘nee’ zeggen nam vormen aan die ik niet kon volhouden. Daardoor ben ik mezelf een paar keer flink tegen gekomen. Dat deed enorm veel pijn. Er ontstond een beeld van mij als iemand die veel naar zich toetrok: een perfectionist, iemand die alleen maar werkt. Er werd een oordeel gevormd zonder mij echt daarin te bevragen.

 

Het grote voordeel
Ik zette mezelf vooral buiten de groepen neer en werd een einzelgänger. Dit was voor mij noodzakelijk om niet weer opnieuw gekwetst te willen worden. Het grote voordeel was dat ik als geen ander leerde te observeren wat er gebeurde binnen en buiten het team. Want dat vond ik super interessant.

Ank achter het gedrag
Er waren een aantal mensen in mijn omgeving die het gesprek wél met mij aangingen. Ik zag ook hoe zij het verschil waren in hun omgeving. Mijn directeur, mijn collega’s, mijn coach.

Door hen leerde ik mezelf kennen: ik ontdekte wat ik van nature bij me draag en kon steeds meer leven. Zij zagen Ank, de mens, achter mijn gedrag. Ik wilde ook hét verschil maken zodat een ander ook weer vrijuit kon leven. Zo ontstond mijn eigen coachpraktijk!

De sport bleef maar komen
Mijn eigen praktijk werd (en is) nog steeds een succes. En toch… Die sport bleef maar opkomen en aan me trekken. Ondanks wat flinke tegenslagen waarin ik een carrière in de sport niet meer zag zitten, besloot ik in de zomer van 2020 toch mijn drive richting de sportwereld te volgen. Met alles wat ik geleerd had en gezien had. Juist ook het omgaan met die tegenslagen. Als leercoach in de sport wil ik hét verschil maken. Voor sporters. Voor coaches. Voor teams. Zodat zij – samen – voor goud kunnen gaan.

 

Verbinden in de sport

Ik heb ervaren wat je juist wint met ‘nee’ zeggen. Mijn intuïtie die van nature sterk aanwezig is, heeft zich in de jaren van mijn praktijk nog sterker ontwikkeld. Hierdoor is het verbinden met de ander, de juiste vragen stellen en dan vooral dóórvragen nog makkelijker geworden.
In mij vind je een bevlogen en enthousiaste leercoach, betrokken in jouw sportvraag en (positief) confronterend wanneer nodig. Ik ben geduldig, bied structuur en blijf met je meelopen. Ik geniet volop wanneer de ander zich zo ontwikkelt dat ze mij niet meer nodig hebben. Dat is voor mij het gouden moment. Pas dan is mijn coaching echt geslaagd!

Nieuwsgierig?

Ben je nieuwsgierig naar mij en mijn aanpak? Leuk! Bel me gerust via 06-38471630.
Even mailen kan natuurlijk ook: info@ankkampman.nl.