‘Een relatie aan gaan met je sporter, Ank, doe even normaal dat is toch niet aan de orde’. Relaties aangaan doe je niet met je sporter niet met je trainer en niet met je collega’s. PUNT! In zoverre het korte gesprek toen ik iets vroeg aan een trainer over relaties in de sport.

Kijk ik zelf ben een (liefdes)relatie aangegaan met mijn collega/trainer. Misschien niet erg handig, maar goed, dat had ik van te voren ook niet bedacht. Er gebeuren soms dingen die je niet in de hand hebt. Die vorm van relaties aangaan bedoelde ik echter niet of dacht jij dat misschien ook?

Een vraag voor jou; heb jij sporters in je team of in je team gehad waar je maar moeizaam mee kon praten. Je irritaties had over gedrag, de manier van hoe die sporter met jou en andere omging, iemand die je minder aandacht gaf dan de andere?

Dan is dat nu juist de gene waar jij werk te doen hebt. Tenslotte ben jij de trainer, staat de sporter centraal en heeft deze persoon ook aandacht van jou nodig.

Als ik dan aan je vraag, hoe goed ken je de achtergrond van deze sporter, waar komt de sporter vandaan, uit welk gezin, hoe lang beoefent hij de sport al, wat is het doel, wat wil hij met deze sport? Wil de sporter vooral plezier, en jij vooral dat hij zich ontwikkelt dan kan het wel eens zijn dat jullie daar onbedoeld een grote miscommunicatie hebben. Dus heel concreet: in hoeverre heb jij je verdiept in deze sporter?

Het zijn namelijk juist deze sporters, meestal anders denkend dan jij, die jou kunnen gaan inspireren. Zijn bedenken namelijk dingen die jij nooit zult bedenken, waarom? Omdat ze nu eenmaal anders denken. Juist dat combineren met jouw ideeën en gedachtes zorgt ervoor dat er weer iets heel nieuws kan ontstaan!

Mocht je nu denken die sporters heb ik ook wel in mijn team zitten. Dan heb ik een super leuke gratis training voor je klaar staan die je hierin kan helpen. Sport-interactie, dat kun jij leren!